Φιλόζωοι στην ταμπέλα!!!!

Έχουν γεμίσει τα ΒΠ με καταστήματα pet shop και βλέποντας τα δεν έχεις παρά να επιβραβεύσεις την παρουσία τους και να υποθέσεις ότι ευτυχώς που υπάρχουν και φιλόζωοι που αποφασίζουν να κάνουν επιχείρηση την αγάπη τους για τα ζώα! (αυτό σηκώνει συζήτηση). Μεσημέρι, επιστρέφοντας από τη δουλειά (ο τόνος μπορεί να μεταφερθεί και λίγο πιο αριστερά) στο πάρκινγκ του σπιτιού μου βρέθηκα αντιμέτωπη με δύο τόσο μικρές ψυχούλες..... Στο μπετόν στη θέση του αυτοκινήτου μου δυο μικροσκοπικά στο μέγεθος της παλάμες αδελφάκια πουλάκια.... Μονα τους αβοήθητα μάλλον πέσαν από φωλιά... Φωλιά στο παρκινγκ δεν υπάρχει. Ακόμη αναρωτιέμαι πως βρέθηκαν εκεί....Ξεκίνησε επιχείρηση διάσωσης... Κασκόλ, κουτια και κυνηγητό στον χωρο για να τα πιάσουμε.... Τί ψυχούλες... Έτρεμε η καρδούλα τους, και κλεισμένα στο σκοτάδι ενός κουτιού ταξίδευαν προς την ελπίδα για διάσωση.... Στο πρώτο pet shop, ο ιδιοκτήτης αρνήθηκε να τα παραλάβει και το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να μας πουλήσει κλουβί για να τα βάλουμε μέσα!!! Αίσχος.... Στο δεύτερο pet shop αποφασισμένοι να τους παραδώσουμε το εύρημά μας, μή αφήνοντας πολλά περιθώρια με παρακαλετά τελικά τα κρατήσαν....

Θα περνάω να μαθαίνω για την πορεία τους.... Βεβαίως... μου απαντούνε... Τα πουλάκια θέλουν στοργή, περιποίηση ιδιαίτερη, λάμπες για να κρατούν την ζεστασιά της χαμένης τους φωλιάς και ταϊσμα ανα 3 ώρες.... Φυγαμε με την ικανοποίηση ότι βοηθήσαμε στο να σωθούν δύο ζωούλες.... Θα τα ταϊζανε και θα απευθυνόταν σε κάποιο ειδικό. Το επόμενο 24ώρο, ξαναπέρασα... Τα είχα στο μυαλό μου όλο το βράδυ... Τεσσερα ματάκι σαν καρφίτσες να κοιτάνε καρφωμένα εσένα και το υπερπέραν.... Ασχημα τα νέα..... Ταξίδεψαν οι ψυχούλες μου.... Στενοχωρήθηκα πολύ..... Τουλάχιστον έκανα ότι μπορούσα.... Τα pet shop δεν είμαι σίγουρη ότι έκαναν ό,τι μπορούσαν και ό,τι όφειλαν... Θελει ευαισθησία και συνείδηση που μάλλον δεν περισσεύει στις μέρες μας!